09/12/11

 

Niels bouwde zelf de sprookjesachtige set, met een landhuis in een glooiend landschap met appelbomen, , met behulp van ateliergenoot Martin Schuurmans. De hoofdjes van de poppen maakte hij zelf, zijn moeder maakte de kleren. De skeletten van de poppen liet hij uit Polen komen, van het bedrijf Se-ma-for, waar hij in 2010 stage liep. Niels werkte er op de poppenafdeling en kreeg er animatietraining. 

 

Niels' eerste animatie-ervaring was meteen een auditie voor de animatiefilm The Flying Machine, waar zijn stagebedrijf aan meewerkte. Zijn talent werd gezien en hij mocht meewerken aan de film. Hij deed er genoeg ervaring op om te beginnen aan zijn afstudeerproject voor de Design Academy: het animatiefilmpje Walter.

Niels heeft er voor gekozen om zich helemaal op het animeren te richten. Hij werkt in opdracht, aan zijn eigen projecten en geeft soms workshops.

 

 Het filmpje voor het museum zal in totaal ongeveer 5 minuten duren. Per seconde zijn er 25 foto's nodig. Per dag maakt Niels gemiddeld zo'n 4 seconden film, 100 foto's dus. Aan dit filmpje heeft hij ongeveer 3 maanden werk. Omdat er menselijke bewegingen moeten worden nagebootst, zoals het vastpakken van handen, moet voor elke foto de stand van de poppen weer net iets worden aangepast. Het moeilijke aan het maken van een Stop Motion film, is dat alles wat je hebt gemaakt geschiedenis is. Elke foto moet meteen goed zijn, omdat je de foto nooit meer precies opnieuw kunt maken. Je krijgt de camera en de pop nooit meer precies terug in de goede positie.

 

Het filmpje Walter en zijn Stop Motion Cabinet zijn te zien op de tentoonstelling The Pop-Up Generation in het MOTI in Breda, van 13 t/m 12 april.